...და ადგა დავით, მეფე მარცვალთა, ეპითეტთა, მეტაფორათა, ჰიპერბოლათა და ყოვლისა ლიტერატურისა ხერხებისა და ბრძანა მეფემ, გადახაზეთ ყველა არასწორად დაწერილი სიტყვა და იყო წერა, იყო პროზა და იყო პოეზია საკვირველი.
რა სარგებლობა მოაქვს რუსეთს?
Get link
Facebook
X
Pinterest
Email
Other Apps
გამარჯობათ, მეგობრებო. ადრე ეს ბლოგი ჩანაწერის სახით დავდე ჩემს facebook გვერდზე, ახლა კი მინდა ვიდეოდ შემოგთავაზოთ. იმედია ზედმეტად მოსაწყენი არ გამომივა.
აუცილებლად ყველას გექნებათ წაკითხული ქართული ზღაპარი - "ნაცარქექია", რომლის მთავარი პერსონაჟი - ნაცარქექია - ბევრის თვალში რადიკალურად უარყოფით და ზარმაც პიროვნებად არის ჩამოყალიბებული. მე შევეცდები ობიექტურად განვსაჯო და სრულიად სერიოზულად აღვიქვა ეს ვითომ სასაცილო ზღაპარი, რადგან მგონია, რომ არც ისე ცოტა აზრი უნდა იდოს მასში და მეტიც, როგორც სხვა ზოგიერთი ზღაპარი, ისიც დიდ სიბრძნეს უნდა ატარებდეს. დავიწყოთ ზღაპრის დასაწყისიდან, სადაც ნათლად ჩანს თუ როგორ არაფერში ადგება ძმას და ძმის ცოლს ნაცარქექია, რაც ნამდვილად არ არის კარგი და ამის გამო სამაგალითოდ ისჯება, მას სახლიდან აგდებენ, თან კი მხოლოდ გუდით ყველს და მახათს ატანენ. ...და აი აქ იწყება, როგორც ბავშვობაში ვიტყოდით, ნაცარქექიას გმირობები, სადაც იგი ამარცხებს დევებს რამდენიმე ჭკვიანური მეთოდით, საბოლოოდ კი მათ სახლს ეუფლება, თავად დევებს კი მათ ჭკუაზე ატრიალებს ამ დროის განმავლობაში. ...მაგრამ ყველაფერი ასე როდი მთავრდება, ის დგება და მის ძმასა და რძალს ამ სახლში გადმოსვლის უფლებას აძლევს, რაც დამეთანხმებით და, პატ...
ესეც ჩემი პირველი ბლოგი ბლოგერების სამყაროში შებიჯების წინარედ. და თემად რა თუ არა ჩემი ფსევდონიმი ანუ - "დავით გაგრელი" და ჩემი სენტიმენტები გაგრის მიმართ? დიახ, მეგობრებო, არ ვიცი ერთი ნახვით შეყვარების თუ გჯერათ, მაგრამ პირადად ჩემს მაგალითს თუ დავუჯერებთ, საერთოდაც, უნახავად შემიყვარდა ჩემი ქალაქი. არ ვიცი რისი წყალობით ან რა ძალით, მაგრამ, რაც არ უნდა უცნაური იყოს, ძალიან მიყვარს ადგილი, რომელიც არასდროს მინახავს. ვგრძნობ, რომ ჩემთვის იდუმალი გრძნობის უკან, რაღაც უფრო მისტიური იმალება, რამაც საბოლოოდ გადაკვეთა ჩემი და ამ პატარა, მაგრამ დიდი ისტორიის მქონე, ქალაქის გზები. ასე და ამგვარად, ჩემთვის გაუგებრად და თქვენთვის უცნაურად, ერთ დღესაც გადავწყვიტე, ფსევდონიმად თქვენთვის უკვე ნაცნობი სახელი ამეღო და ამით კიდევ ერთხელ გამესვა ჩემი პოზიციისთვის ხაზი. სულ ვფიქრობ ხოლმე, როგორი იქნება ჩემი, ადრე თუ გვიან, გაგრაში ჩასვლა და საბოლოოდ ყველა შემთხვევაში ერთ დასკვნამდე მივდივარ, რომ ეს "ჩასვლა" ჩასვლაზე მეტად "დაბრუნება" იქნება, რადგან იმ ქუჩების სუნს, რომ...
- Hello! - ჰელოუ! - ვპასუხობ გერმანული შესახედაობის წყვილს. - Where is Metro Delisi? - მეკითხება ბიჭი. რანაირად გინდა უპასუხო სად არის, სად არის და დელისზე-მეთქი უნდა მეთქვა, მაგრამ გამახსენდა, რომ მეც იქით მქონდა გზა, ამიტომ ვუთხარი: - I am going to Metro Delisi too, so you can follow me. - Ohh... Thank you so much - მეუბნება გოგო და ბიჭს ისე შესციცინებს თვალებში, თითქოს დელისზე კი არა კალიფორნიის კანიონებზე მიმყავდეს. მოვიდა ოთხმოცდაცხრამეტი ნომერი ავტობუსი, ავედი და წყვილიც ამომყვა. მე სალარო აპარატთან ახლოს დავჯექი, ისინიც იქვე ჩამოჯდნენ და საუბარი გამიბეს. - Georgia is very beautiful country, we are so excieted... - მეუბნება ბიჭი, რომელმაც ნუცუბიძის პლატოზე მომძებნა და დელისზე მიმყავს. ცოტა კი გამიკვირდა, რა ნახა ამ აბდალმა, ან პლატოზე, ან დელისზე რას ეძებს ექსაითინგს-მეთქი, მაგრამ გავუტარე და გააგრძელა: - It is fantastic: mountains, rivers, sea... You, georgians, have everything what may be dreamed about. აქ ცოტა გავჭედე, ვიფიქრე, ამდენი ინგლისური რომ ვიცოდე, მასწავლებ...
Comments
Post a Comment